ในฤดูใบไม้ผลิ ทุ่งเรพซีดมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทุ่งเรพซีดได้รับการพัฒนาให้เป็นจุดชมวิวในหลายพื้นที่เพื่อให้ผู้คนได้ชมเมื่อออกดอกบานสะพรั่ง และเป็นพืชที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่งที่มนุษย์ปลูก

เรพซีดประกอบด้วยพืชในวงศ์ผักกาดหลายสายพันธุ์ เมล็ดของมันสามารถสกัดน้ำมันได้จริง จึงเป็นที่มาของชื่อเรพซีด นอกจากถั่วเหลือง ทานตะวันและถั่วลิสงแล้ว ยังจัดเป็นพืชน้ำมันหลัก 1 ใน 4 ชนิดของโลก เรพซีดมีสี่กลีบล้อมรอบเกสรตัวผู้อย่างเรียบง่าย กลีบดอกบางมาก มีเส้นที่ละเอียด และเกสรตรงกลางงอเข้าหากัน มีเหง้าที่เหนียว ใบเขียวชอุ่ม มีความเรียบง่ายและมีความทนทานในการปลูก

เวลาในการปลูกเรพซีดโดยทั่วไปคือตั้งแต่เดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน และเวลาปลูกจะแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค ในการปลูกเรพซีดจำเป็นต้องเลือกดินที่ร่วนและอุดมสมบูรณ์ และต้องฆ่าเชื้อดินก่อนปลูก การเลือกเมล็ดพืชก่อนปลูกก็เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน จำเป็นต้องเลือกเมล็ดเรพซีดที่ดี ให้ผลผลิตสูง และทนทาน ฆ่าเชื้อและทำให้แห้ง จากนั้นนำเมล็ดเรพซีดที่จัดการแล้วไปปลูกในดิน รดน้ำให้เหมาะสม

ดอกเรพซีดต้องการน้ำปริมาณมากในช่วงการเจริญเติบโต โดยเฉพาะช่วงก่อนและหลังดอกบาน จำเป็นต้องรดน้ำให้ทันเวลา และต้องลดปริมาณการให้น้ำในฤดูฝนเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มีน้ำสะสมในดิน เรพซีดเป็นพืชที่ชอบแสง หากแสงไม่เพียงพอจะส่งผลต่อการออกดอกและติดผลของพืช จำเป็นต้องอยู่ในที่ที่มีแสงสว่างเพียงพอ ในช่วงระยะเวลาการเจริญเติบโตของเรพซีด สามารถใช้ปุ๋ยไนโตรเจนจำนวนเล็กน้อยเพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืชได้ และสามารถใช้ปุ๋ยฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมเพื่อส่งเสริมการออกดอกในช่วงระยะเวลาออกดอก ควรรู้ด้วยว่าความเข้มข้นของการปฏิสนธิไม่ควรสูงเกินไป และไม่สามารถใช้ปุ๋ยดิบได้ หลังจากการปฏิสนธิ สามารถเติมน้ำอย่างเหมาะสมเพื่อส่งเสริมการดูดซึมสารอาหาร

ทุกๆปีเมื่อดอกเรพซีดบาน วิวทิวทัศน์ก็สวยงามไปด้วย ในฐานะที่เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ เรพซีดมีคุณค่าอีกมากมาย

1. คุณค่าทางอาหาร ดอกเรพซีดอุดมไปด้วยเกสรดอกไม้ ปริมาณน้ำมันของเมล็ดอยู่ที่ 35~50% ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการสกัดน้ำมันหรือเป็นอาหารสัตว์ได้ นอกจากนี้ลำต้นและใบอ่อนของเรพซีดยังสามารถรับประทานเป็นผักได้อีกด้วย เรพซีดยังเป็นวัตถุดิบน้ำมันพืชที่กินได้ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน

2. คุณค่าทางยา กล่าวกันว่าน้ำผลไม้ที่ทำจากดอกเรพซีดสามารถป้องกันความดันโลหิตสูงและโรคโลหิตจางได้

3. มูลค่าทางเศรษฐกิจ ดอกเรพซีดเป็นหนึ่งในพืชน้ำมันที่สำคัญ และปริมาณน้ำมันของเมล็ดพืชอยู่ที่ 33% ถึง 50% ตั้งแต่ปี 1995 พื้นที่ปลูกประจำปีอยู่ที่ 100 ล้านไร่ โดยมีผลผลิตเรพซีดเกือบ 10 ล้านตันต่อปี คิดเป็น 40% ถึง 45% ของผลผลิตพืชน้ำมันทั้งหมด (ไม่รวมถั่วเหลือง) ในขณะเดียวกันก็ผลิตเค้กเรพซีดประมาณ 6 ล้านตัน

นอกจากจะใช้ในการสกัดน้ำมันเพื่อบริโภคและเป็นอาหารสัตว์แล้ว เรพซีดยังสามารถใช้ทำมาการีนและโปรตีนเทียมในอุตสาหกรรมอาหารได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังใช้กันอย่างแพร่หลายในโลหะ, เครื่องจักร, ยาง, อุตสาหกรรมเคมี, สี, สิ่งทอ, การทำสบู่, การทำกระดาษ, หนังและยาและมีมูลค่าทางเศรษฐกิจที่สำคัญ

4. มูลค่าทางไม้ประดับ ดอกเรพซีดมีคุณค่าทางเศรษฐกิจและมูลค่าการประดับที่สำคัญ และเป็นทรัพยากรการท่องเที่ยว เมื่อเรพซีดเข้าสู่ฤดูออกดอก ทุ่งเป็นสีทอง ดอกเรพซีดบานสะพรั่งและละอองเกสรก็อุดมไปด้วยน้ำหวานดึงดูดผีเสื้อและผึ้งหลากสีให้บินมาท่ามกลางดอกไม้ กลิ่นหอมของดอกไม้ที่เข้มข้นอาจจะทำให้เวียนหัวได้ และมีวิวทิวทัศน์ที่สวยงามทำให้ผู้คนหลงไหลและชื่นชอบ